Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Ζω μέσα σε μια κιθάρα




Ζω μέσα σε μια κιθάρα
Οι φωνές των χορδών της είναι τα αδέρφια μου
περπατώ στη λεωφόρο των τάστων,
κάθε μέρα ανακαλύπτω άλλες πολιτείες
Ζω μέσα σε μια κιθάρα
και η μυρωδιά των ξύλων είναι το δικό μου οξυγόνο
τρέφομαι με τις στρογγυλές μπάσες νότες της
και με το κελάηδισμα από σύρσιμο δαχτύλων.
πίνω νερό από το αιώνιο ποτάμι που τρέχει σε κάθε τραγούδι
με ποτίζει η βροχή του αρπίσματος
Πάλλομαι μαζί της, ο λόγος της με σκορπίζει στους τοίχους
στα μαλλιά των ανθρώπων, με βουτάει στην καρδιά των πραγμάτων
Με μαζεύει πίσω στη θαλπωρή της κοιλιά της κι εγώ ανασταίνομαι.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Για πες

Παλιότερα ποστς

Ελαφρώς πικρή και πιπεράτη

  Είμαι πάλι εδώ, στον προσωπικό μου ναό, την μικρή σοκολατερί. Ή μέρα σκοτεινή, όπως πρέπει κι ας μύρισαν οι πρώτοι λεμονανθοί. Ή σοκο...