Αναρτήσεις

Ξύπνημα

Το άνθος του λεμονιου και του νεραντζιού φέρνουν την άνοιξη αλλά το καλοκαίρι το φέρνει κάποιο άλλο μυστηριώδες λουλούδι, ένα νυχτερινό και γλυκό που δεν έχω ανακαλύψει ακομα ποιο είναι αλλά ίσως ούτε θέλω να μάθω γιατί έτσι παραμένει κάτι άμορφο, σαν πνεύμα. Το πνεύμα του νέου καλοκαιριού. Κάτι ξυπνάει μέσα σου σαν χαραμάδα φωτός και το ξέρεις, μέχρι τα βάθη της ύπαρξης σου, ότι είναι ηλίθιο να παριστάνεις τον μεγάλο και πολυάσχολο κάνοντας μεγαλίστικα πράγματα και μπορεί να ξεγελάς τους άλλους αλλά όχι τον παιδικό εαυτό σου.     Γιατί αυτος ακριβώς αναστένεται όταν σε βρίσκει αυτό το άρωμα, όσο και αν προσπάθησες να τον παραμερίσεις για να χωρέσεις στα κουστούμια αυτου του κόσμου.  Γιατί ένα από τα κυριότερα αγωνίσματα των αισθήσεων είναι το ποια από τις 5 μπορεί να σε ταξιδέψει πιο γρήγορα στο χρόνο, κι όσοι ψάχνουν πώς να χρονοταξιδέψουν πρέπει να βρουν εκεί την απάντηση, στις αισθήσεις. Τι είναι αυτο που κάνει ένα αληθινό άρωμα λουλουδιου (και όχι ψεύτικο, τα συνθετικά αρωμάτ…

Τηλεφωνί

Εικόνα
Εκείνο το πρωί το μυαλό μου έκανε υπεράνθρωπες σκηνοθετικές προσπάθειες να συνδέσει αρμονικά το χτύπημα του τηλεφώνου με το όνειρο που έβλεπα. Είχα πέσει λέει στα βρώμικα πράσινα, ακίνητα νερά ενός λιμανιού και κανείς δεν μου έδινε σημασία μέχρι που ήρθε ένα λιμενικο κουδουνίζοντας όπως ακριβώς το σταθερό μου. Σηκώθηκα χρησιμοποιώντας μόνο το ένα μάτι για να βλέπω, και με διάθεση πυγμάχου. Μια νεανική αντρική φωνή όλο ενθουσιασμό ξεφώνισε:
“Είμαι κάκτος.. δε χρειαζομαι πολλή φροντίδα, μόνο λίγη αγάπη”.
“Κοιμόμουν” λέω…
“Συγγνώμη, ήθελα να το μοιραστώ”
“Είστε από εταιρεία τηλεφωνίας να υποθέσω... τι άλλο θα σκεφτείτε για να σας γινουμε συνδρομητές”
“Η προσφορά μας είναι μοναδική και διαρκεί μόνο μέχρι σημερα το απόγευμα”
“Γιατί κουράζετε το στόμα σας με αυτά τα αισχρόλογα; τι έγινε με τα ονειρα σας; ”
“Έχω... αλλά προς το παρόν θέλω να συμπληρώσω το καρέ των συσκευών που συνοδεύουν τους ανθρώπους της εποχής μας”
“Οχι χάρη σε μένα πάντως”
“Γιατί;”
“Οι άνθρωποι πρέπει να αρκούν γυμνοί”
“Γιατί εσείς…

Η απόλυτη ερώτηση του κόσμου και του σύμπαντος γενικά

Εικόνα
Την Α.Ε.Κ.Σ.Γ. την ανακάλυψα όχι σε κάποιο χαλαρό ταξίδι ή ξάπλα, δίπλα στην θάλασσα όπου συνήθως αναδύονται και φυτρώνουν οι πιο νόστιμοι σπόροι σκέψης.     Και όμως προέκυψε σαν ανάμνηση όλων αυτών των στιγμών που μου έδωσε η θάλασσα. Όλες αυτές οι νανοστιγμές που κατάλαβα το μεγαλείο της, που τα μάτια μου έτρεξαν όλη την έκτασή της, που μέτρησα ένα - ένα τα κύματά της κι ας ήταν δισεκατομμυριώδη, όλες τους μαζεύτηκαν σαν μικρό δροσερό συννεφο πάνω από το κεφάλι μου, την ώρα που οδηγούσα σε ώρα αιχμής στην εθνική.     Την απόλυτη ερώτηση την ανέσυρε μια βαθιά εισπνοή και μια καλή εκπνοή που ακούστηκε σαν κύμα στην άμμο. Τότε εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά στα μάτια μου με γραμματοσειρά arial να χορεύει μέσα στη μάχη των αυτοκινήτων, πάνω στις άχαρες νταλίκες, πάνω από έναν τραυματία στα δεξιά του δρόμου, ανάμεσα σε κόρνες και αγκομαχητα φορτηγών. -Τι θα έλεγες αν σου έλεγα ότι είσαι πραγματικά ελεύθερος?

Δουλειές και υποχρεώσεις απέναντι στη θάλασσα

Εικόνα
Σήμερα είχα τόσα να κάνω που όταν ξύπνησα πετάχτηκα σαν το ελατήριο στις 12:30. Έφαγα γρήγορα ένα μπωλ από διάφορα πράγματα πεταμένα σε γάλα καρύδας και έτρεξα στο αμάξι. Η παραλία σχεδόν άδεια, η συννεφιά είχε απομακρύνει ικανοποιητικά αρκετούς, όλα ήταν έτοιμα για να αρχίσω να φέρνω εις πέρας το πρόγραμμα, και ένας θεός ξέρει αν θα προλάβαινα. Ο θεός αυτός είναι η θάλασσα. Πρώτα απ' όλα να κολυμπήσω μέχρι την άλλη πλευρά με τη σκέψη ότι η θάλασσα είναι ένας μεγάλος κουβάς με μπλε μπογιά, φρέσκο μπλε Αιγαίου. Μετά στην άκρη, στην υποδοχή των κυμάτων, στις δίνες τους, στο καλωσόρισμα και τον αποχαιρετισμό τους.
   Τα σύννεφα αφράτεψαν και ίσα που πρόλαβα να θαυμάσω τη θάλασσα απέξω αναπτύσσοντας την ιδέα ότι όλος αυτός ο χυτοσίδηρος φτάνει για να λιώσει όλα τα σύνορα της σκέψης μου που συνήθως δεν χάνουν λεπτό την ευκαιρία να στήνονται και να ξαναστήνονται.
   Μετά είχα να παρατηρήσω ένα αγοράκι που χάζευε σε μια γωνιά στα βράχια. Τίναζε την άμμο αμέριμνα με ένα καλάμι κάνοντας ήχο…

Εκνευριστικά ίδιοι

Εικόνα
Το δόλωμα είναι πάντα η επαφή. Πιο νόστιμο και από το τυρί για τον καημένο τον πόντικα. Οι άνθρωποι που αγαπάμε είναι η αχίλλειος πτέρνα μας. Η ανάγκη να τους μιλάμε. Και τώρα ορίστε, είμαστε χειροπόδαρα φασκιωμένοι με ιστό αράχνης, κρεμασμένοι ανάποδα στο διαδίχτυ της. Φροντίζουμε να παίρνουμε μόνοι το δηλητήριο μας, τεράστιες δόσεις των δεδομένων που μας συντηρούν έτσι, βάζουμε μόνοι μας το μήλο στο στόμα μας και τις πατάτες γύρω μας, ανοίγουμε το φούρνο και μπαίνουμε μέσα μέχρι να ροδίσουμε. Τα μάτια μας βλέπουν μόνο δυνητικές φωτογραφίες. Τίποτα δεν έχει μείνει αφωτογράφιστο. Τα αυτιά μας ακούνε ειδοποιήσεις -ντιν- και σαν σκυλιά του παβλωφ κρατάμε τα σάλια μας για 0,0001 πιθανότητες έρωτα. Ποτέ μια μάστιγα δεν είχε εξαπλωθεί τόσο ραγδαία. Πότε πιο ύπουλα δεν εξαπατηθήκαμε και μόνο τις πολύ βραδυνές ώρες, όταν πάμε για κατούρημα με σβηστά φώτα, συνειδητοποιούμε για λιγα δευτερόλεπτα, με μια πικρό-ξυνη γεύση στο στόμα, πως έχει σπάσει ο σωλήνας της ζωής μας και τρέχει σπάταλ…

Ανακοίνωση #948

Εικόνα
Σχεδόν πάντα ανάμεσα σε δυο λύσεις που είναι εξίσου δύσκολες με εξίσου πολλές συνέπειες υπάρχει μια τρίτη, που συνηθως είναι η πιο απλή, ανέξοδη και χωρίς συνέπειες. Συνήθως αυτή η λύση ειναι η πιο φυσικη.

Το ποιο θα είναι το άτομο που θα ερωτευτούμε είναι δευτερέυον

Εικόνα
Το ποιο θα είναι το άτομο που θα ερωτευτούμε είναι πραγματικά δευτερέυον. Σημασία έχει πότε η συναισθηματική τροχιά μας θα βρεθεί στο σημείο Ι.Σ.Ε. (Ιδανικές Συνθήκες για Έρωτες και Τζουτζουρέματα), πότε (και αν) οι δονήσεις μας θα ταυτιστούν με το μήκος κύματος των μικροσκοπικών blues που τραγουδάνε οι εργάτριες μέλισσες όταν δουλεύουν μέσα στον ήλιο, και η θερμοκρασία θα είναι ίδια με αυτή του μωρού ερωδιού όταν κοιμάται για πρώτη φορά.      Τότε, και μόνο αν έχουμε την τύχη να έχει ξεχάσει ανοιχτά τα φώτα της η σελήνη, και φοράμε την πιο παλιά μας μπλούζα (σημαντικό) και έχει ευθυγραμμιστεί η Αφροδίτη με το άνοιγμα ενός λεμονανθού και τη φορά του Ζέφυρου, τότε και μόνο τότε, αυτό το άτομο, όποιο κι αν είναι, θα είναι τυχερό αν βρεθεί μπροστά μας.   Βέβαια αντί να περιμένουμε να γίνουν όλα αυτά θα μπορούσαμε απλά να κάνουμε μια αίτηση στο Υπουργείο Ερωτύλων και Χουζουρέματος τις Κυριακές Πρωί (που πλέον γίνεται και ηλεκτρονικά) και να περιμένουμε να μας καλέσουν όταν βγουν οι πίνακ…