Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Παρατήρηση


Τα έμψυχα τείνουν προς την ακινησία και τα άψυχα τείνουν προς την κίνηση.
Το καρότσι του σούπερ μάρκετ που άφησα για λίγο έξω από το αυτοκίνητο, το μεσημέρι, έκανε μια ύστατη προσπάθεια να ξεμυτίσει, κυλώντας μόνο του προς το δρόμο. Λυπήθηκα που το εμπόδισα. Γνωρίζω ανθρώπους λιγότερο ζωντανούς από αυτό το καρότσι.
Τα καλώδια μπλέκονται μυστηριωδώς εύκολα και πιθανότατα έχουν συνείδηση.

Nuages δηλαδή Σύννεφα

Καρδιά ξαερωμένη


Καρδιά ξαερωμένη, φαγητό με πολύ αλάτι
Άνθρωποι που δεν ποθούν πολύ και απλά περιμένουν
Άνθρωποι 'ίσως' και 'θα δούμε'
Ένα κοριτσάκι ονειρεύεται τον μελλοντικό του εαυτό
Η μέση του μέσου ανθρώπου πονάει
Τι να διαβάσω και τι να πιω; τι να φανταστώ τώρα που μόνο η φαντασία μένει;
Πετάω στον ήσυχο μαύρο ουρανό με τα αστεράκια
Ακόμα κι αυτά κρυώνουν και είναι κλεισμένα στον εαυτό τους, όπως όλοι
Όλοι φιλικοί αλλά κλεισμένοι στο βολικό κόσμο τους, που δε χωράει άλλους.
Βιολιά τσιρίχτε μου την κραυγή που εγώ θα ήθελα να ουρλιάξω τώρα
Τώρα που οι γάτες σιώπησαν και δεν καλούν τους γάτους, ούτε κι αυτοί ενδιαφέρονται, παρά κάνουν το μπάνιο τους γλείφοντας προσεκτικά τη γούνα τους.
Σε μια ψευδοελεύθερη εποχή που θα μετανιώνουμε όταν οι πρώτες ρυτίδες φανούν στα πρόσωπά μας.
Σε μια εποχή με μανιφέστο τη συνταγή για σουφλέ με μπρόκολο.
Τι θα φάμε σήμερα;
Ανέμπνευση και στωικότητα με βραδινή τηλεόραση
Τι θα φάμε αύριο;
Δικτατορία από πακέτο προσφοράς

Να κάτι οικουμενικό #36

Να κάτι οικουμενικό! Να κάτι αιώνιο: Η αναμέτρηση κάθε όντος με το μυστήριο της νύχτας. Η υποβλητική αισθηση της παγκόσμιας ησυχίας, η α...