Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009

Μέρα Θέρους



Αυτή η μέρα μας ξεγέλασε
Ξεκίνησε γεμάτη υποσχέσεις
για ίσκιο, δροσιά, ανάλαφρη διάθεση
Και αφού σηκωθήκαμε
με ελπίδα για αναπτέρωση
Και αφού ανασκουμπωθήκαμε
και οπλιστήκαμε με πινέλα και μπογιές
Τότε σήκωσε τον καυτό ήλιο με τα δυο χέρια της
σα μαχαίρι φονικό
και πέσαμε σε θερινή νάρκη
αργόσυρτες σαύρες στο μωσαϊκό
απεγνωσμένη οικονομία κινήσεων
ανία και άνoια προσγειώθηκε στα υπέρβαρα κεφάλια μας
βλακώδεις και ανούσιες ασχολίες:
η προσπάθεια για κολύμπι στο πάτωμα
με μουστάκια ποντικού, ζωγραφισμένα πάνω απ' τα χείλη
έγινε αυτοσκοπός
Κι η ώρα πέρασε και η μέρα ξεγλίστρησε σαν φυγάς
ανόητα πέρασε, άκομψα
πάει και αυτή η μέρα η θερινή

Το μυστήριο της Ιμογένης

Να ένα μυστήριο που κανείς ποτέ δεν μπόρεσε να λύσει. Ακόμα και αν γνώριζε τη λύση δεν θα μπορούσε ποτέ να την αποδείξει. Θα μπορούσε ...