Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

Σήμερα μελαγχολώ


Σήμερα μελαγχολώ. Σήμερα κάνω ένα λάθος και μετά το ξανακάνω. Σκοντάφτω και παραπατώ. Σήμερα τα τραγούδια θα είναι ουσάκ και φάλτσα. Δεν θα ακούσω τίποτα που να έχει τα χρώματά ή το χαμόγελο σου. Είχα μια μπουρμπουλήθρα και έπαιζα μαζί της γελώντας με τους ιριδισμούς, μα όταν την άγγιξα έσπασε και εξαφανίστηκε τόσο απότομα που μοιάζει να μην υπήρξε ποτέ.

Να κάτι οικουμενικό #36

Να κάτι οικουμενικό! Να κάτι αιώνιο: Η αναμέτρηση κάθε όντος με το μυστήριο της νύχτας. Η υποβλητική αισθηση της παγκόσμιας ησυχίας, η α...