Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018

Αγαπούλης



Ήταν ένας που αγαπούσε τόσο πολύ τον εαυτό του, όχι εγωιστικά όμως αλλά με τον ίδιο τρόπο που αγαπούσε και τους άλλους άνθρώπους, ώστε συχνά μέσα στη μέρα χαίδευε κρυφά την κοιλιά του είτε έριχνε ένα φιλικό πατ-πατ στον ίδιο του τον ώμο και χαμογελούσε με τρυφερότητα. 

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

Η μεγάλη ανακάλυψη


Αυτο τον καιρό δουλεύω πάνω σε μια τεράστια ανακάλυψη. Ανακάλυψη, όχι εφεύρεση γιατί πολύ πιθανό να το έχουν βρει άπειροι άνθρωποι και τη στιγμή αυτή, άλλοι τόσοι να το ανακαλύπτουν με την ίδια κρυφή ελπίδα να είναι η πρώτοι που το σκέφτηκαν. Είναι ίσως το πιο μεγάλο πρότζεκτ της ζωής μου. Είναι ίσως η μεγάλη πρόκληση που καλούμαι να αντιμετωπίσω. 
    Αφορά αυτη τήν τάση να κάνουμε τα πράγματα που "πρέπει" διεκπεραιωτικά, γρήγορα, βιαστικά, άτσαλα. Πράγματα πέφτουν καθώς μαγειρεύεις, ένα ποτήρι πάει να αποδράσει καθώς πλένεις τα πιάτα, όλα τα άψυχα αντικείμενα προσπαθουν να αποδράσουν από τις προκαθορισμένες λειτουργίες τους και το βρίσκω λογικό. Και εγώ το ίδιο θα έκανα στη θέση τους.
  Το να κάνουμε όλες αυτές τις δουλειές που πρέπει να γίνουν, αυτές που δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη αίγλη, όπως το να απλώσεις ρούχα ή να αλλάξεις χαρτί υγείας  με το γρηγορότερο δυνατό τρόπο, με το να κρατάς όσο περισσότερα πράγματα μπορείς πηγαίνοντας από το ένα δωμάτιο στο άλλο, ή να κάνεις τρέχοντας όσα χρειάζεται πριν φύγεις από το σπίτι, χωρίς να ξεχάσεις το θερμοσίφωνα και όλα αυτά που πρέπει να πάρεις, ε λοιπόν ΟΧΙ είναι λάθος στάση ζωής, είναι η αρχή όλων των προβλημάτων και εδώ έρχεται η ανακάλυψη.
   Το μυστικό είναι στο βαλς. Πρέπει να βρεις μια αγαπημένη μελωδία σε 3/4 και να την τραγουδάς, έστω κι από μέσα σου, όχι γρήγορα, αργά και μερακλήδικα. Και 4/4 μας κάνει απλά το βαλς έχει μια ροή που τη θέλουμε. Δεν θα προτείνω κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι, είναι σημαντικό να είναι προσωπική επιλογή, επέλεξε ένα ήρεμο κομμάτι, χαλαρό με νόημα.
Πρέπει να το δοκιμάσεις. Είναι ένα παιχνίδι που παίζεις με τον εαυτό σου. Πρέπει να χορογραφήσεις τις κινήσεις, όλες αυτές τις κινήσεις που έχεις συνηθίσει να κάνεις άτσαλα με την ψυχή στο στόμα, βρίζοντας τον εαυτό σου και οτιδήποτε κινείται, πρέπει να συγκεντρωθείς και να τις χορογραφήσεις σε ένα όμορφο, συνειδητοποιημένο, ήσυχο βαλς.  Πρέπει να είσαι μέσα στο ρυθμό, αυτό έιναι όλο.
   1 παιρνω τα κλειδια, 2 τα βάζω στην τσάντα μου με μια όμορφη κίνηση στο ρυθμό, 3 κλεινω την τσάντα, εν-δυο-τρι, εν-δυο-τρι, ρα-τα-τα, ρα-τα-τα. Καμιά βιασύνη, όμορφες αρμονικές κινήσεις, το πιο σημαντικό είναι η χορογραφία, το πιο σημαντικό στον κόσμο εκείνη τη στιγμή είναι το βαλς, τραγούδα το κομμάτι, μη χάνεις το ρυθμό, ζήσε το μιούζικαλ σου με όλο σου το είναι, κάνε και μια στροφή, με αγάπη απέναντι στα αντικείμενα ή και στους ανθρώπους, με κατανόηση, με συνείδηση της αξίας τους, και της αξίας του χρόνου σου και της σημαντικότητας του να ζεις συνειδητά. Αρκεί να το θυμηθείς, την επόμενη φορά που θα τρέχεις σαν δράκος με αιμορροίδες γιατί άργησες ή απλά γιατί από συνήθεια τρέχεις σαν κουρδιστό ποντίκι. Εν-δυο-τρι, εν-δυο-τρι, κάν'το στο ρυθμό.

Παλιότερα ποστς

Ελαφρώς πικρή και πιπεράτη

  Είμαι πάλι εδώ, στον προσωπικό μου ναό, την μικρή σοκολατερί. Ή μέρα σκοτεινή, όπως πρέπει κι ας μύρισαν οι πρώτοι λεμονανθοί. Ή σοκο...