Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

Ανεμοκρατία

    Ένα κουνούπι έχει γαντζωθεί στο ταβάνι. Έχει γαντζωθεί για τα καλά. Δεν ήξερε. Προσπαθεί τώρα να επιβιώσει σ' αυτό το ανεμοκρατούμενο περιβάλλον του νησιού. Τα παράθυρα και η πόρτα είναι ορθάνοιχτα. Το σπίτι αυτό δεν φοβάται παράνομους επισκέπτες. Έχει προστάτη αυτόν τον αδυσώπητο αέρα που είναι ο βασιλιάς το νησιού, που όλα περνάνε από το χέρι του.
    Αρχίζω, μέρα με τη μέρα, να τον μαθαίνω, να επικοινωνώ μαζί του. Έχει κατά κάποιο τρόπο γίνει ο δάσκαλος μου. Ο δάσκαλος της μουσικής. Είναι πολύ ευαίσθητος με τη μουσική και αυτό είναι ολοφάνερο.Όταν του αρέσει η μουσική τότε δυναμώνει. Και όταν δεν του αρέσει ή δεν είναι η ώρα κατάλληλη τότε πάλι δυναμώνει, αλλά διαφορετικά. Κάπως θυμωμένα.
    Ακούει υπομονετικά και προσπαθεί να μεταφέρει τις νότες σε όλη την πλάση. Συχνά με μια δόση χιούμορ, λεπτή και έξυπνη δόση, όπως μόνο η φύση συνηθίζει. Σήμερα του τραγούδησα ένα απαλό τραγούδι και το εκτίμησε, σφυρίζοντας πίσω.

Παλιότερα ποστς

Ελαφρώς πικρή και πιπεράτη

  Είμαι πάλι εδώ, στον προσωπικό μου ναό, την μικρή σοκολατερί. Ή μέρα σκοτεινή, όπως πρέπει κι ας μύρισαν οι πρώτοι λεμονανθοί. Ή σοκο...