Τετάρτη 9 Αυγούστου 2017

Ανακοίνωση #948

Σχεδόν πάντα ανάμεσα σε δυο λύσεις που είναι εξίσου δύσκολες με εξίσου πολλές συνέπειες υπάρχει μια τρίτη, που συνηθως είναι η πιο απλή, ανέξοδη και χωρίς συνέπειες. Συνήθως αυτή η λύση ειναι η πιο φυσικη.

Κυριακή 30 Ιουλίου 2017

Το ποιο θα είναι το άτομο που θα ερωτευτούμε είναι δευτερέυον


   Το ποιο θα είναι το άτομο που θα ερωτευτούμε είναι πραγματικά δευτερέυον. Σημασία έχει πότε η συναισθηματική τροχιά μας θα βρεθεί στο σημείο Ι.Σ.Ε. (Ιδανικές Συνθήκες για Έρωτες και Τζουτζουρέματα), πότε (και αν) οι δονήσεις μας θα ταυτιστούν με το μήκος κύματος των μικροσκοπικών blues που τραγουδάνε οι εργάτριες μέλισσες όταν δουλεύουν μέσα στον ήλιο, και η θερμοκρασία θα είναι ίδια με αυτή του μωρού ερωδιού όταν κοιμάται για πρώτη φορά. 
    Τότε, και μόνο αν έχουμε την τύχη να έχει ξεχάσει ανοιχτά τα φώτα της η σελήνη, και φοράμε την πιο παλιά μας μπλούζα (σημαντικό) και έχει ευθυγραμμιστεί η Αφροδίτη με το άνοιγμα ενός λεμονανθού και τη φορά του Ζέφυρου, τότε και μόνο τότε, αυτό το άτομο, όποιο κι αν είναι, θα είναι τυχερό αν βρεθεί μπροστά μας.
  Βέβαια αντί να περιμένουμε να γίνουν όλα αυτά θα μπορούσαμε απλά να κάνουμε μια αίτηση στο Υπουργείο Ερωτύλων και Χουζουρέματος τις Κυριακές Πρωί (που πλέον γίνεται και ηλεκτρονικά) και να περιμένουμε να μας καλέσουν όταν βγουν οι πίνακες κατάταξης αλλά το σύστημα δεν υποστηρίζει ακόμα συντρόφους του δικού μας γαλαξία.

Τρίτη 20 Ιουνίου 2017

Αυτά τα δίποδα...

      Δεν είναι όχι δεν πρέπει να είναι καθόλου τυχαίο που τα όργανα των ανθρώπων είναι τοποθετημένα ιεραρχικά από πάνω προς τα κάτω και από μέσα προς τα έξω, όλα καλά φυλαγμένα και απομακρυσμένα όσο το δυνατό περισσότερο από τους εξωτερικούς ή χαμηλούς κινδύνους, τη στιγμή που το κεφάλι των φιδιών έρπεται στα πατώματα και η χελώνα μπορεί να φαίνεται τόσο ταμπουρωμένη κι όμως τόσο αργή και μαλθακή και η αγχωμένη κατσαρίδα προδίδεται από το ίδιο το άγχος της.
      Όχι δεν είναι τυχαίο που το ανθρώπινο δίποδο στέκεται έτσι όρθιο, τρομαχτικό, με τα "υψηλά" αποθηκευμένα του μυαλά, και την υπόφυση σαν ιερό δισκοπότηρο στο τουρκικό εφίππιο, την καρδιά κλειδαμπαρωμένη στο κελί των πλευρών και αυτές τις πανούργες, καταστροφικές αντένες του κακού, τους αντίχειρές, με τους οποίους αυτός ο σαλιαμάγουρας ο άτριχος (με μερικές εξαιρέσεις) έχει πολιορκήσει τον πλανήτη, με αποτέλεσμα οι αγέρωχες σοφές γάτες να διαλογίζονται σαν φυγάδες και όχι σαν βασίλισσες πια και τα σκυλιά να έιναι τα τσιράκια τους με ανταλλαγμα δωρεαν κουρέματα, περίθαλψη και μπεμπέκισμα μέχρι τα βαθια γεράματα, και η γη ασθενική, μουτζουρωμένη με δρόμους και πάνω τους αυτοκινητοβακτηρίδια και ορίστε τώρα αυτός ο καινούργιος δρόμος έξω από το σπίτι μου είναι γεμάτος μπιπ μπιπ  και βρρρρουμ βρουμ και καγκουροκόντρες το βράδυ και δεν μπορώ πχια να κοιμηθώ καλά και η μπουγάδα μου μυρίζει αυτοκινητίλα.

Σάββατο 17 Ιουνίου 2017

Τρίτη 6 Ιουνίου 2017

Ανακοίνωση 523

Αφού την ξέρεις την αλήθεια είναι σαν τους παρουσιαστές ειδήσεων : από οποια σκοπιά κι αν τους δεις φαίνεται να επιβεβαιώνουν μονο τα δικά σου μάτια τη στιγμή που επιβεβαιώνουν όλων των άλλων ταυτόχρονα.

Κυριακή 30 Απριλίου 2017

Αποικιες



Τα τεχνητά γέλια στις κωμικές αμερικανοσειρές που σε μαθαίνουν πότε να γελάς και τί ειναι αστείο, ακούγονται σαν καζανάκι αν τα ακούς από άλλο δωμάτιο, όταν κάποιος βλέπει στο σαλόνι. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Είνα το καζανάκι που έπεται μιας αφόδευσης μέσα στα μυαλά μας. Έχουμε δεχτεί ισχυρές πλύσεις εγκεφάλου σε σημείο που είναι πλέον δύσκολο να ξεχωρίσεις τι είναι δικό σου και τί αποικιοκρατούμενο. Έχουμε αποδεχτεί είναι το σωστό ρήμα.  

Παρασκευή 24 Μαρτίου 2017

Πάνω στο φουστάνι μου


Πάνω στο φουστάνι μου περνάνε οι ακτίνες του ήλιου που φεύγει
Ένα άρωμα γλυκιάς παλαιότητας και αποσπασματικές εικόνες σου.
Τα μάτια σου και τα χείλη σου και οι ώμοι από την γωνία της αγκαλιάς.
Το μέτωπο.
Βρέχω τα πόδια μου στη θάλασσα όταν χαμογελάς και ας είμαστε σπίτι.
Χορεύω αυτό τον χορό και ξέρω ότι είμαι στις λάσπες, ότι ειμαστε οι τελευταιοι.
Δεν με νοιάζει.
Άκουω τις συμβουλές όλων με προσοχή, συμφωνώ, απόλυτα,
μετά κάνω ακριβώς το αντίθετο.
 Και αυτό μπορεί να είναι η καταστροφή μου αλλά έχει σίγουρα πλάκα.
Μάλλον δεν ξέρω πώς να μην περπατάω στις ράγες που χαράζει ένα walking bass.
Τα αυτιά μου είναι καλοί αγωγοι χαμηλών συχνοτήτων.

Παλιότερα ποστς

Ελαφρώς πικρή και πιπεράτη

  Είμαι πάλι εδώ, στον προσωπικό μου ναό, την μικρή σοκολατερί. Ή μέρα σκοτεινή, όπως πρέπει κι ας μύρισαν οι πρώτοι λεμονανθοί. Ή σοκο...