Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Το σώμα το καλοκαίρι

       Όταν ο χρόνος διπλώνει και ο ήλιος ζεσταίνει πάλι απλόχερα όπως τότε, όπως πολλά τότε, και το φεγγάρι φωτίζει πάλι τις καλοκαιρινές γωνίες και οι μυρωδιές αναστημένων δέντρων επιστρέφουν, το σώμα το αφουγκράζεται και ξυπνάει. Αποδημητικό σμήνος αναμνήσεων που ήρθαν πίσω, μικρών λεπτομερειών από στιγμές χωρίς νόημα, από τυχαίες ηλικίες του εαυτού ανακινούνται και χαιρετούν σαν παλιοί γνώριμοι.
      H άμμος ξαναχώνεται ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών, το αλατόνερο εισβάλλει άθελα του σε μύτες που κολυμπούν κόντρα στα κύματα, τα μαλλιά διαταράσσονται και μοιάζουν με ανεμοδαρμένα δέντρα κι όλα αυτά τα ενοχλητικά μικροπράγματα φαίνεται πως τα αγαπάει το σώμα γιατί έχουν συνδεθεί με αυτό το απερίγραπτο συναίσθημα της βύθισης στο θαλασσόνερο, της σταγόνας στον ωκεανό.

6 σχόλια:

  1. de xerw an tha to pistepseis alla kataferes na me kaneis na zisw estw kai noita ola auta pou perigrafeis!se euxaristw,nomizw to eixa anagki

    laoutinos o apolita simfwnos mazi sou!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. xexe! xairomai laoutine!
    ezhses kai auto me th myth?:P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. distixws nai to ezisa kai auto!exw mia aporis,ti ennoeis otan les oti o xronos diplwnei?

    laoutinos

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πώς λέμε σε ένα τραγούδι όταν επαναλαμβάνεται ένα μέρος ότι διπλώνει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. mou dimiourgeis kainouries apories auti ti stigmi alla de peiraze,toulaxiston katalava ti ennoeis!kai pali euxaristw

    laoutinos

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για πες

Ακούγεται οικειο;

Χάνεσαι μέσα στον κυκεώνα των αναπαραστάσεων ενώ ξέρεις ότι δεν ταυτίζεσαι τόσο με όλα αυτά. Είχες ξεκινήσει κάτι που τωρα είναι πιο μ...