Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Το πρόβλημα του συναφιού

     Τα κακό με τα καλά ντοκιμαντέρ και τα καλά βιβλία είναι ότι δεν τα βλέπουν ποτέ αυτοί που θα είχε νόημα να τα δουν, κι αν τύχει να τα δουν, θα τα προσπεράσουν γιατί δεν θα  τους αγγίξει ή δεν θα καταλάβουν καν τη γλώσσα τους. Θα τα δουν αυτοί που συμφωνούν και τα έχουν σαν ευαγγέλιο, θα το μοιραστούν με άλλους του ίδιου συναφιού αλλά έτσι δεν αλλάζει κάτι. 
     Ο καθένας παραμένει στο συνάφι του και στην ασφάλεια του συναφιού του. Και η απέχθεια αυτή του κάθε συναφιού για το άλλο είναι που θρέφει τον δηλητηριώδη κισσό με το παχύ του φύλλωμα που καλλιεργήθηκε με τόση προσοχή ώστε να διατηρούμαστε διαιρεμένοι, απομονωμένοι, φοβισμένοι και οργισμένοι ο καθένας στη φωλιά του, ενώ ταυτόχρονα υποφέρουμε όλοι από την ίδια ασθένεια.

3 σχόλια:

  1. Κι όμως η ζωή βρίσκει τρόπο μυστικά, τα στεγανά είναι μια ψευδαίσθηση που διαλύεται με το πρώτο φως

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ταμπουινε γραφεις πολυ μελαγχολικα κειμενα.Μου φαινεται πρεπει να επισπευσω αυτο το κοτοπουλο στα καρβουνα που λεγαμε.Ακομα εχω παρατηρησει οτι δεν κανεις ορθογραφικα λαθη πλεον.Βαζεις τα κειμενα στο Word που εχει αυτοματο διορθωτη?Δεν εχω απο που να σε πιασω να σε πικαρω . Δεν εχει καθολου πλακα αυτο το μπλογκ πλεον.Παλι καλα που σε δαγκωνει κανα ζωακι που κα που και σωζεις καπως την παρτιδα.

    Φιφης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμε και Φίφη, μπορεί να ακούγεται απαισιόδοξο αλλά δεν το λέω έτσι, συμφωνώ ότι είναι στεγανά αυτά...δεν μπορώ να πω ότι είναι μελαγχολικό το κείμενο,απλά παρατηρώ πόσο καλά δουλεύει το "διαίρει και βασίλευε"...απλά το τροφοδοτούμε με το φόβο του "άλλου"...χαχα σε διασκεδάζει παλιοΦίφη που με δαγκώνουν τα ζωάκια ε; πραγματικά πάντως έχεις δίκαιο με δαγκώνουν συχνά..ο ταμπουίνος είναι δαγκώσιμο είδος.. Όσο για το ορθογραφικά λάθη, δεν τα γράφω στο word, έχει διορθωτή το blogspot πλέον, αλλά θα φροντήσω να κάνω μερυκά για χάρη σου.. αλήθεια τί κάνεις γενικά Φίφη πραγματικά αναρρωτιέμαι..στείλε κάνα mail

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για πες

Παλιότερα ποστς

Ελαφρώς πικρή και πιπεράτη

  Είμαι πάλι εδώ, στον προσωπικό μου ναό, την μικρή σοκολατερί. Ή μέρα σκοτεινή, όπως πρέπει κι ας μύρισαν οι πρώτοι λεμονανθοί. Ή σοκο...