Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

Αυτές τις μέρες που όλα βουλιάζουν συνέβη αυτό

  Ένα μικρό κοτοπουλάκι καθόταν κάτω από μια τριανταφυλλιά και μα τα χίλια μπρόκολα, είδα με τα ίδια μου τα μάτια ένα ροδοπέταλο να πέφτει πάνω στο χνουδωτό κεφάλι του και να κάθεται σαν καπελάκι, κάνοντάς το να αναπηδήσει και να μισοκλείσει τα κάτω βλεφαρίνια του.

3 σχόλια:

  1. ...Όλα βουλιάζουν τραμπαλιζομενα σε ένα ωκεανο αμέτρητων πιθανοτητων-ώσπου να φτασουν στον κρύο και σκοτεινό βυθό του, διάσπαρτο με τρομακτικά απολειφάδια.. ή μήπως σε ένα ζεστό,φωτεινό βυθό γεμάτο με θαλάσσιες ανεμώνες και κοράλια? Γινόμαστε ότι σκεφτόμαστε.
    Ευχομαι το χαριτωμένο κοτοπουλάκι να μεταφορτωθεί σε περηφανο κόκορα, που την αυγή, αντικρύζοντας την πολυχρωμη πανδαισία ενός ουρανιου τόξου, θα λαλήσει όσο δυνατά χρειάζεται για να ξυπνήσουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμε της 25 Νοέμβρη, έχεις μεγάλο δίκαιο και συμφωνώ, πολύ όμορφο αυτό που λες! Θέλω να σε διαβάσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για πες

Παλιότερα ποστς

Ελαφρώς πικρή και πιπεράτη

  Είμαι πάλι εδώ, στον προσωπικό μου ναό, την μικρή σοκολατερί. Ή μέρα σκοτεινή, όπως πρέπει κι ας μύρισαν οι πρώτοι λεμονανθοί. Ή σοκο...