Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

Starry

Γλυκό αστεράκι ήσουν μέσα στην καρδιά μου
μικρό φωτάκι έβγαζες και σπίθες..
μικρό φωτάκι μες στο βράδυ με κρατούσες
κοιμόσουν ήσυχα σαν κουρασμένος γάτος
το μέτωπο ζαρώνεις και με βλέπεις
μου λες για ανθρώπους και για χώρες και ιστορίες
μα στο μυαλό μου μια σκέψη μόνο υπάρχει:

Γιατί είναι πάντα τόσο όμορφος θεέ μου;
κι από πού φτάνει αυτό το φως που τον φωτίζει;
κάνει το μάτια του να αστράφτουν σαν λιμνούλες
και τα μαλλιά του σαν λιβάδια του Αυγούστου..
Τώρα οι εικόνες σου αποσύρονται μια μια
σαν μπαλαρίνες που τελειώσαν το χορό τους
ευγενικά υποκλίνονται και σβήνουν
τώρα τον ψάχνω στ’άδεια πρόσωπα του κόσμου

4 σχόλια:

  1. τι εγινε ταμπουινε?καψουρευτηκαμε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τσ τσ δηλαδή πρέπει να το πεις έτσι;να χαλάσεις όλη τη λεπτότητα και τη λεπτεπιλεπτότητα αυτών των λεπτεπιλεπτότατων συναισθημάτων που μόνο με αραχνούφαντες λέξεις μπορούν να αποδωθούν; παλιοανώνυμε!:)))) (ποιος είσαι αληθεια;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ελπιζω να μην ειναι κανενας κοπριτης τουλαχιστον (σαν αυτους που εβριζε ο παγκαλος)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γιατί; ποιος άντρας δεν είναι; :P ενταξει εντάξει μια κουβέντα είπαμε (το παίρνω πίσω προκαταβολικά για να μην εξεγερθεί το αντρικό κοινό του ταμπουίνου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για πες

Ακούγεται οικειο;

Χάνεσαι μέσα στον κυκεώνα των αναπαραστάσεων ενώ ξέρεις ότι δεν ταυτίζεσαι τόσο με όλα αυτά. Είχες ξεκινήσει κάτι που τωρα είναι πιο μ...