Αλλό3

Είμαι ένα αργό αυτοκίνητο. 
Λαχανιάζω ενώ οι εικόνες και τα πράγματα με προσπερνούνε.
Είμαι ο κάκτος που βρυχάται.
Με συνθλίβει η απλότητα του χαμομηλιού.
Πού και πού θυμάμαι πως ξέχασα τις ρίζες μου σε μια γλάστρα.
Λησμονώ το φρεσκοβρεγμένο χώμα.
Φοβάμαι τους φόβους μου και ξεχνάω πως ξεχνάω εύκολα.
Θυμάμαι μόνο ότι ο κόσμος περιέχει τον κόσμο..
"Όλοι περιέχουμε όλους" δεν έλεγα;
Περιέχω ζυμαρικά.
Παραπάνω κρέας σέρνω και με σέρνει.
Παραπάνω ζάχαρη μου σφίγγει το λαιμό.
Έχω ένα γεμάτο στομάχι και ένα άδειο κεφάλι.
Τρέχω και παραπατώ. 
Είμαι πέμπτη ελαττωμένη
Δυσαρμονία και αμηχανία.
Αναπνέω ασύμμετρα 
Σε τι πίστευα είπαμε; Ποιες ήταν οι αρχές μου;
Από τι γράμμα άρχιζε το νόημα της ζωής μου;

Σχόλια

  1. Εχεις διαβασει το "Βιβλιο του τσαγιου';
    Οκακουρα Κακουζο, εκδ.Ερατω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. όχι αλλά φαίνεται ενδιαφέρον τώρα που το eida sto google. Γιατί?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μου αρεσε πολυ αυτο που εγραψες και θυμηθηκα αυτο το βιβλιο. Κανει αναλογες σκεψεις και τις μετατρεπει σε τροπο ζωης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. sigoura to exw 3anakousei pantws, (epeidh mou aresei to tsai, eidika an exei kanela)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Για πες

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δουλειές και υποχρεώσεις απέναντι στη θάλασσα

Εκνευριστικά ίδιοι

Η απόλυτη ερώτηση του κόσμου και του σύμπαντος γενικά