Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

Ωδή στο ρόδι

  Ρόδι...
 Το διαμαντόκουτο του Φθινοπώρου. Σε κάθε πορφυρό διαμαντάκι οι θεοί των εποχών αποθηκεύουν το πολύτιμο νέκταρ που μάζευαν όλο το καλοκαίρι από τη χαρά που προκαλεί ο ήλιος στα μυρμηγκάκια και τα σκουλικάκια της γης.
 Ρόδι, η βασίλισσα των φρούτων με το πανέμορφο στέμμα της, ροδαλή και ξαναμμένη.
 Τα άνθη του ροδιού, τα έντονα πορτοκαλί μικροσκοπικά μπουμπούκια με κεφάλι ένα αστέρι, καθένα τους ένας ήρωας παιδικού παραμυθιού.
   Ρόδι, η καρδιά ενός υπέροχου ανθρώπου.

2 σχόλια:

  1. Ταμπουινε μου αρεσε πολυ αυτο το ποστ,ειδικα η συμπαθεια που δειχνεις προς τα μυρμηγκακια.Πρεπει να σου πω οτι τα μυρμηγκακια ειναι τα αγαπημενα μου ζωακια!μικρος τους εφτιαχνα παλατια απο πετρουλες και τους αφηνα ψωμακι μεσα!Αυτα τα χαζα ομως περναν ττο ψωμακι και γυριζαν στην φωλια τους αντι να κατσουν στο παλατακι.

    Φιφης Φιφογλου
    mech.eng Phd

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Dr Φίφη τα μυρμηγκάκια δεν είναι σαν τους ανθρώπους, δεν χρειάζονται παλάτια και τέτοια, χρειάζονται χώρους στα μέτρα τους, έτσι δεν είναι; και εγώ τα αγαπώ τα μυρμηγκάκια όπως και όλα τα ζωάκια και όλα γενικά τα πράγματα, και τα άψυχα ακόμα και τα playmobil :p

      Διαγραφή

Για πες

Παλιότερα ποστς

Ελαφρώς πικρή και πιπεράτη

  Είμαι πάλι εδώ, στον προσωπικό μου ναό, την μικρή σοκολατερί. Ή μέρα σκοτεινή, όπως πρέπει κι ας μύρισαν οι πρώτοι λεμονανθοί. Ή σοκο...