Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Γράμμα στους συνεπιβάτες του ηλεκτρικού


Αγαπητοί μου συνεπιβάτες στον ηλεκτρικό!
     Δεν είναι αστείο που σε συνθήκες όπως αυτή, σε τούτο το τραίνο, εξυπηρετούμε ο καθένας τις ζωές των άλλων σαν κομπάρσοι; Ένας πολύχρωμος, θορυβώδης θίασος ξεχύνεται από τις πόρτες και  ένας άλλος ρουφιέται πάλι πίσω. Είμαστε όλοι ένα μπακράουντ, συχνά αδιάφορο ή και απεχθές για τους επιβάτες της κάθε μέρας.
     Ίσως γιατί συνήθως οι εικόνες που σχηματίζουμε εδώ θυμίζουν σχέδια ενός θλιμμένου ζωγράφου. Σίγουρα φταίει κι αυτός ο απαίσιος ψυχρός φωτισμός που αναδεικνύει τη λάμψη του ιδρώτα  ακόμα και στα πιο όμορφα πρόσωπα. Κι όμως αυτοί οι δυο άντρες που κοιτούν έξω από το παράθυρο και η (πιθανότατα άνεργη) κοπέλα (που μάλλον πάει για άλλη μια καταδικασμένη σε άκυρο συνέντευξη) πάνω από την κουρασμένη μάνα με το παιδί στην αγκαλιά αποτελούν ένα πολύ όμορφο θέμα για έναν σύγχρονο "ελγκρεκικό" πίνακα, δε νομίζετε; Αν είχα χρώματα τώρα ίσως να τους ζωγράφιζα με αδρές γραμμές, προσπαθώντας να αποδώσω με ομορφιά  την ανία του καθημερινού αστικού μόχθου και με χοντροκομμένες κίτρινες πινελιές την υποβόσκουσα παλλόμενη ανησυχία για το πολυαναμενόμενο χάος που παραμονεύει αυτή την πόλη σαν μεγάλο μαύρο μπουμπουνίζον σύννεφο. Είναι σαν να το έκανα κιόλας.
     Θα ήθελα παρόλαυτά να σας εξομολογηθώ ότι σας παρατηρώ όλους. Σας παρατηρώ πολύ. Προσπαθώ να μαντέψω τις σκέψεις σας, πώς θα γίνετε όταν γεράσετε, πώς θα ήσασταν στην παιδική σας ηλικία, τον προορισμό σας και τις ασχολίες σας, πόσες φορές κοιτάτε τον εαυτό σας να καθρεφτίζεται στο τζάμι όταν το τραίνο περνάει από σκοτεινές περιοχές.
     Και λατρεύω να παρατηρώ όλον αυτό το μη λεκτικό διάλογο, τα βλέμματα που διασταυρώνονται, τα εξεταστικά βλέμματα, τα επικριτικά βλέμματα, τα ερωτικά βλέμματα, τους άγραφους νόμους για το ποια θέση επιλέγει ο καθένας, τις αποστάσεις, τις μικροκινήσεις στα πρόσωπά σας κι όλα αυτά σε μια προσπάθεια ισορροπίας στα φρεναρίσματα με στήλους γεμάτους όλων των ειδών τα χέρια. Ένα παράξενο δέντρο. Συμμετέχω. Δεν σας κρύβω μάλιστα ότι με τον αδερφό μου κάνουμε διαγωνισμό μετάδοσης χασμουρητού. Έχει πολύ γέλιο να βλέπεις το χασμουρητό σου να απλώνεται σε ένα βαγόνι από τόσο ετερόκλητους ανθρώπους αν και εχτές με κέρδισε 3 -0.
     Σήμερα πάντως, ήταν μια διαφορετική μέρα απ' τις άλλες. Πηγαίνοντας από Θησείο για Αττική, συνειδητοποίησα ότι αν σας φανταστώ σαν γάτες τότε μοιάζετε όλοι συμπαθέστατοι.Ακόμα και εσείς κύριε με τα τεράστια ρουθούνια που αποπνέετε έναν σνομπισμό - χωρίς να σας ξέρω βέβαια - πιστεύω ότι θα ήσασταν ένας πολύ καλός γάτος, άξιος χαδιών και ταϊσματος. Ναι, η σκέψη ότι όλοι είμαστε αγαπήσιμοι με γέμισε μια αισιοδοξία ασυνήθιστη για ηλεκτρικό.
     Ίσως θα έπρεπε να ζούμε διαφορετικά αυτές τις πολύτιμες διαβατικές στιγμές που περνάμε μαζί δε νομίζετε; Αυτές τις ώρες αναμονής που μας κουράζουν και κοιτάμε υπνωτισμένοι τα ρολόγια μας. Φανταστείτε μια υπέροχη χορογραφία που θα μπορούσαμε να κάνουμε περιμένοντας το τραίνο να έρθει.Όλος αυτός ο χώρος προσφέρεται για ένα μπαλέτο - υπερθέαμα που θα απολάμβανε το κοινό της απέναντι πλευράς, με εμάς πρωταγωνιστές, μέσα στα καθημερινά ρούχα μας. Όσο ξενέρωτη κι αν σας φαίνεται η ιδέα σίγουρα θα χαιρόσασταν τα χειροκροτήματα και τις ζητωκραυγές που θα αντηχούσαν στις σήραγγες λίγο πριν έρθει το τραίνο.

14 σχόλια:

  1. Ο ανωνυμος μετα απο πολυμηνη απουσια επιστρεφει!Ευχεται στον ταμπουινο καλο χειμωνα και δινει συγχαρητηρια για το πολυ οομορφο κειμενο.Ωστοσο πρεπει να επισημανει στον ταμπουινο οτι η μεταδοση χασμουρητου ειναι μεγαλη διαολια και θα επρεπε να διωκεται ποινικα.Στο Θησειο συχναζεις ταμπουινε?Και κλεινω με μια ανακοινωση:απο εδω και περα για να ξεχωριζω απο τους αλλους ανωνυμους θα υπογραφω σαν

    Φιφης ο Υπερωκειανειος!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ωωω αγαπημένε μου ανώνυμε!!!Πόσο χαίρομαι που επέστρεψες, επιτέλους, ο ταμπουίνος είχε ερημώσει χωρίς τα σχόλιά σου,ένιωθα σαν αυτούς τους περαστικούς που μιλάνε μόνοι τους και διαπιστώνεις ότι δεν έχουν handsfree, απλά παραληρούν. Για να καταλάβεις πόσο μου έλειψες, δε θα σχολιάσω καθόλου το όνομα που διάλεξες για να υπογράφεις, αντιθέτως θα το αποδεχτώ και θα το χρησιμοποιώ λες και είναι κάτι φυσιολογικό(!)
    χιχιχι πόσο γέλασα που έχεις υπάρξει κι εσύ θύμα μετάδοσης χασμυρήματος; χαχαχα καυμένε μου Φίφη (!) Ναι πάω και Θησείο αλλά δεν κάθομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. οχι θα το σχολιάσω! Φίφης! Φίφης? χαχαχα, πες μου ότι δεν είναι το κανονικό σου όνομα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. wow! μα τι τέλεια ιδέα! χορογραφία υπερθέαμα για το κοινό της αντίπερα όχθης.
    εντελώς Pina Bausch!
    πότε θα γίνει να λάβω μέρος;
    :)

    /μαρία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ε; δεν είναι ωραία ιδέα ρε Μαρία; ε τότε να το κανονίσουμε,αν μαζευτούμε καμιά δεκαριά μετά οι άλλοι θα ζηλέψουν δεν μπορεί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ειναι ψευδωνυμο το φιφης και το διαλεξα γιατι ειναι ευηχο και παραπεμπει σε ηρωες κομιξ μιας αλλης εποχης (μικρος ηρωας-τιραμολα-σεραφινο).Θελω με αυτον τον τροπο να επισημανω την διψα μου για περιπετεια , εξου και το υπερωκειανειος(αυτο δεν το σχολιασες καθολου).Πρεπει να σου πω οτι εχω κανει υπερωκειανεια ταξιδια στην ζωη μου απο στα οποια εζησα πολλες περιπετειες και εχω αποκομισει πολλες εμπειριες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Και ενα ποιηματακι που εγραψα

    Ο Άτλας

    Τους ουρανούς εγώ θνητοί
    κρατώ απ τη γη πιο πάνω
    ζορίζομαι για αυτό πολύ
    και κάπου κάπου κλάνω.


    Φιφης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αλήθεια Φίφη; έχεις ταξιδέψει overseas? για πες καμία ωραία εμπειρία!... (αλήθεια υπάρχει κάποιος λόγος που το γράφεις "υπερωκειάνειος" αντί "υπερωκεάνιος" ή είσαι απλά ανορθόγραφος?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. καλά το ποιηματάκι που έγραψες είναι επικό! βγαλμένο απ' τη ζωή σίγουρα! μπράβο μπράβο μη σταματάς! (να γράφεις ποιήματα εννοώ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αν γινει χορογραφια θελω να χορεψω και εγω.Θα κανω τον δηθεν τυφλο με μαυρα γυαλια που μπαινει μεσα σε ενα βαγονι να ζητησει λεφτα και μολις οι κοπελες του βαγονιου αρχιζουν να λικνιζονται θα καρφωνεται το βλεμμα μου πανω τους και θα κατεβαζω και τα γυαλια για να δω καλυτερα.

    Φιφης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. χαχαχα ε τι να χορέψεις ρε Φίφη, χορός είναι αυτός; θέλω κι εγώ να χορέψω λέει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Βυθισμενοι στις σκέψεις τους,λυπημένοι,αδιάφοροι,αγχωμένοι,βαριεστημένοι,όλοι μαζεμένοι σε ένα βαγόνι να χασμουριούνται γιατι δυο μικροι διαβολοι σκέφτηκαν να πειραματιστούν με την ανθρωπινη δεκτικότητα..χαχα
    Είναι δεκτικοί όμως κάποιοι,ε;Σχεδόν ευαίσθητοι δηλαδή.Την επόμενη φορά προσπαθήστε να τους κάνετε να χαμογελάσουν-φαντάσου ένα βαγόνι γεμάτο χαμογελαστούς ανθρώπους να πορεύεται στο χωροχρονο υπό τον μονότονο ήχο των τροχών πάνω στις ράγες.Νομίζω θα είναι πιο ευκολο από το χασμουρητό ,καθώς έχουν τόσους λόγους να χαμογελουν..Είναι ζωντανοι,βλέπουν, ακουν,μυρίζουν,γευονται,νοιωθουν την αφη..και πάνω απ όλα, κάποια τυχερη στιγμή,ερωτεύονται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πρόκληση δεκτή για τον ταμπουίνο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πολύ όμορφο,ζεστό και γήινο!!!
    Εξ ίσου απολαυστικός ο διάλογος με τον Φίφη και το ποίημα του!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για πες

Ακούγεται οικειο;

Χάνεσαι μέσα στον κυκεώνα των αναπαραστάσεων ενώ ξέρεις ότι δεν ταυτίζεσαι τόσο με όλα αυτά. Είχες ξεκινήσει κάτι που τωρα είναι πιο μ...