Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

Ποιος θα μπορούσε να αντιπαθήσει έναν άνθρωπο σε κολυμβητήριο;


     Ποιος θα μπορούσε να αντιπαθήσει έναν άνθρωπο σε κολυμβητήριο; Όλοι μοιάζουν μεταξύ τους και θυμίζουν μωρά, με τα σκουφάκια τους, τα σοβαρά μαγιώ και τα γυαλάκια τους. Μπαίνουν με ιερότητα στο χώρο. Απόλυτα μυημένοι στη σύμβαση, τοποθετούν στην άκρη την πετσέτα τους για να πλατσουρίσουν στη γιγάντια κολυμπήθρα. Μερικοί φορούν μεγάλα βατραχοπέδιλα και μεταμορφώνοναι σε παράξενα αμφίβια.
     Γαλάζιο φως και τα σώματα αιωρούνται στο νερό. Γίνονται δισδιάτατα, σεξουαλικά ουδέτερα, με μεταβαλόμενο σχήμα. Πηγαινοέρχονται όπως ένα ζώο τριγυρνάει με ένα σκοπό που του υπαγορεύει το ένστικτό του.
     Ξέρουν, τεντώνουν ανέκφραστοι τα χέρια τους, χτυπούν τα πόδια ρυθμικά εκτοπίζοντας μαγικό χαρούμενο σμήνος από μπουρμπουλήθρες, το νερό μπαίνει στη μύτη τους και βήχουν. Κάποιοι δοκιμάζουν βουτιές, μια γυναίκα πέφτει με την κοιλιά, το νερό έσπασε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Για πες

Παλιότερα ποστς

Ελαφρώς πικρή και πιπεράτη

  Είμαι πάλι εδώ, στον προσωπικό μου ναό, την μικρή σοκολατερί. Ή μέρα σκοτεινή, όπως πρέπει κι ας μύρισαν οι πρώτοι λεμονανθοί. Ή σοκο...