Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2024

Σοκολάτα


Όσες φορές το μωβ σκοτάδι με τυλίγει 

Κι όποτε νιώθω καπως λιώμα και ισως λίγη

Κι αν η βροχή πέφτει αλμυρή στα μάγουλα μου

Και οταν τα λόγια τους δεν φτάνουν στην καρδιά μου

Αν το χαμόγελο δεν φτάνει πια στα μάτια

Κι εχω χαθεί σε δαιδαλώδη μονοπάτια 

Η αν θελω μια αγκαλιά ζεστή να με χωρέσει

Γιατί τον κόσμο αυτό δεν έχω συγχωρέσει

σε μια γωνίτσα θα ζαρώνω σαν τη γάτα 

Και θα ρουφώ της θαλπωρής τη σοκολάτα 


Παλιότερα ποστς

Ελαφρώς πικρή και πιπεράτη

  Είμαι πάλι εδώ, στον προσωπικό μου ναό, την μικρή σοκολατερί. Ή μέρα σκοτεινή, όπως πρέπει κι ας μύρισαν οι πρώτοι λεμονανθοί. Ή σοκο...